Çarls Dikens, kronikani i shpirtrave të trazuar

 

 

Nga Leonard Veizi

 Më 9 qershor 1870, bota e letërsisë humbi një nga gjenitë e saj më të mëdhenj. Në moshën 58-vjeçare u nda nga jeta Çarls Dikens, shkrimtari që jo vetëm portretizoi epokën viktoriane, por gdhendi në letërsi vetë dramën, vuajtjen dhe shpresën njerëzore.

 

Në kujtesën shqiptare

Për breza të tërë lexuesish shqiptarë, emri i Dikensit lidhet me kujtime të hershme leximi dhe me personazhe që nuk harrohen lehtë. “Oliver Tuist” dhe “David Koperfild”, të botuara në shqip dhe të njohura edhe përmes ekranizimeve televizive, kanë qenë ndër veprat që formësuan ndjeshmërinë letrare të shumë shqiptarëve.

Historia e jetimit Oliver që guxon të kërkojë një jetë më të mirë dhe rrugëtimi i vështirë i Davidit drejt pjekurisë kanë prekur lexuesit sepse flasin për tema universale: varfërinë, dinjitetin, padrejtësinë dhe shpresën. Në këtë kuptim, Dikensi u bë pjesë e kulturës sonë lexuese po aq sa e traditës angleze.

 

Nga errësira e fëmijërisë te dritat e famës

Jeta që Dikensi përshkroi me aq realizëm ishte, në një masë të madhe, jeta e tij. I lindur më 7 shkurt 1812 në Portsmouth, ai njohu herët vështirësitë. Kur ishte vetëm 12 vjeç, babai i tij u burgos për borxhe dhe ai u detyrua të punonte në një fabrikë.

Kjo përvojë e dhimbshme u bë burimi më i fuqishëm i krijimtarisë së tij. Ai u kthye në zërin e të pambrojturve, të fëmijëve të braktisur dhe të shtresave që mbeteshin në hijen e prosperitetit të Anglisë industriale.

Përmes veprave si “Nikolla Nikëllbi”, “Dombi dhe Biri”, “Vogëlushja Dorrit”, “Oliver Tuist” dhe “David Koperfild”, ai krijoi një galeri personazhesh që vazhdojnë të jetojnë në imagjinatën e lexuesve. Vetë Dikensi e konsideronte “David Koperfild”-in veprën e tij më të dashur, sepse aty pasqyrohej më qartë historia e jetës së tij.

 

Fryma e fundit

Vitet e fundit të jetës së tij u shoqëruan me probleme të rënda shëndetësore. Megjithatë, Dikensi vazhdoi të shkruante dhe të mbante lexime publike, duke ruajtur lidhjen e jashtëzakonshme me publikun që e adhuronte.

Më 8 qershor 1870, ndërsa punonte për romanin e papërfunduar “Misteri i Edwin Drudit”, ai pësoi një goditje cerebrale. Nuk e rifitoi më vetëdijen dhe u nda nga jeta një ditë më vonë në shtëpinë e tij në Kent.

Më shumë se një shekull e gjysmë pas vdekjes, Çarls Dikens mbetet një nga autorët më të lexuar në botë. Sa herë që hapet një faqe e librave të tij, sa herë që një personazh i tij ringjallet në ekran, apo sa herë që denoncohet një padrejtësi shoqërore, zëri i tij vazhdon të dëgjohet. Ai mbetet një nga arkitektët e mëdhenj të romanit social dhe një nga humanistët më të fuqishëm që ka njohur letërsia botërore.